Triumph Thunderbird 1600 części

Charakterystyka Triumph Thunderbird 1600

Projektanci z deszczowych Wysp Brytyjskich mają niecodzienne podejście do tworzenia cruiserów. Celowo wyłamują się ze schematu stworzonego przez amerykańskiego Harleya Davidsona, dzięki czemu brak silnika w układzie V2 działa na ich korzyść. Najlepszym przykładem wyjścia poza powszechnie obowiązujące ramy jest topowy power cruiser z ich oferty- Rocket III. Masywny krążownik z trzycylindrową rzędową jednostką o gigantycznej pojemności wyróżnia się z tłumu, a oferowany przez niego moment obrotowy na poziomie 221 Nm potęguje bezsenność wśród konkurencyjnych modeli. W 2008 roku do grona charyzmatycznych monstrów dołączył Thunderbird 1600, który został nowym członkiem serii spod znaku wielkiego ptaka zrodzonej na początku lat 50'.

Podstawowa wersja wyglądem nawiązuje do innych maszyn z tej klasy jednośladów. Obłe kształty nadwozia przenikają się co raz z licznymi elementami skąpanymi w połyskującym chromie. Procesowi galwanizacji poddano dwa ogromne wydechy wystające poza obrys motocykla, pokrywy napędu, kierownice i felgi, czyli zestaw dosyć klasyczny jak na ten segment. Całość prezentuje się świetnie, co w połączeniu z silnikiem o mocy 85 KM daje imponujący efekt końcowy. Jazda nim to czysta przyjemność, która bezsprzecznie wiąże się z ogromnym komfortem jazdy i emocjonującymi przyspieszeniami.

W 2011 roku Triumph doczekał się specjalnej wersji Storm, która nie bez powodu nawiązuje do nieokiełznanego żywiołu natury. Cylindry jednostki napędowej zostały rozwiercone do pojemności 1699 cm ³, co spowodowało wzrost mocy i momentu obrotowego do 98 KM i 156 Nm. Takim wartościom na drodze do szaleństw nie stanie nawet duża masa własna maszyny, która wynosi 339 kilogramów. Gdy za sterami usiądzie kierowca który miał do czynienia z podstawowym modelem, na pewno nie będzie narzekać na dodatkowe kilkadziesiąt kilogramów. Wraz ze wzrostem wagi obniżono środek ciężkości i zoptymalizowano rozkład mas, dzięki czemu jednoślad wydaje się dużo lżejszy niż jest w rzeczywistości.

Brytyjczycy wszystkimi siłami próbowali ukryć pewne aspekty budowy pojazdu, dlatego więc na pierwszy rzut oka gapie nie dostrzegą pewnych patentów. Silnik chłodzony jest cieczą, aczkolwiek cylindry posiadają mylące żeberka, których frontowe powierzchnie zostały dodatkowo wypolerowane tak aby przyciągać uwagę. Skrzętnie została także ukryta chłodnica, która skutecznie ginie w czarnej obudowie. Krótkie tłumiki układu wydechowego nie są bezpośrednio połączone z kolektorami wydechowymi, bowiem po drodze zamontowano puszkę. Zabieg ten ukryto poprzez umieszczenie jej za silnikiem, a nieprawdziwe połączenie to jedynie kilka metalowych osłon. Mimo pewnej dozy kłamstwa motocykl prezentuje się fenomenalnie. Podwójny przedni reflektor nadaje zawadiackiego charakteru, szeroka kierownica narzuca jeźdźcowi dziarską pozycję, a dwa zadarte tłumiki i szeroka opona dodają całości temperamentu.

Czy Thunderbird ma jakieś bolączki? Typowym dla Triumpha niuansem jest ciężko działająca skrzynia biegów, która mimo że działa precyzyjnie, to przełożenia wpinane są z pewnym zgrzytem. Niektórym zapewne nie przypadnie do gustu stacyjka wkomponowana z boku silnika oraz mało czytelna deska rozdzielcza umieszczona na zbiorniku paliwa, która posiada miniaturowy obrotomierz stworzony do patrzenia przez lupę. Nie jest to duży minus, bowiem donośny gang silnika sam oznajmi moment na zmianę biegu.

Pierwotny model Thunderbirda idealnie sprawdzi się na długich dystansach. Szerokie podesty na nogi, rozległa kanapa i ponad 20 litrowy zbiornik paliwa sprawnie umilą kolejne kilometry. Wersja Storm to zaś rasowy zawodnik ulicznych wyścigów spod świateł, dla którego ciężko będzie znaleźć realne zagrożenie. Świetna trakcja, zaskakująca zwrotność, a przede wszystkim silnik generujący 152 Nm dadzą do zrozumienia kto rządzi na mieście, pod warunkiem że w pobliżu nie znajdzie się jeszcze mocniejszy Rocket III.