Yamaha TDM

TDM 850

Yamaha TDM 850 to motocykl wyłamujący się poza wszelkie schematy, którego w dniu premiery nie można było przypisać do żadnej istniejącej już kategorii czy klasy jednośladów. Żwawy silnik rodem z maszyn startujących w morderczym rajdzie Paryż-Dakar, zawieszenia o długim skoku umożliwiające wjazd w cięższy teren i układ hamulcowy wyjęty z najmocniejszych motocykli sportowych z oferty japońskiego producenta. Dzięki komponentom o tak skrajnej specyfikacji konstruktorom z Hamamatsu udało się stworzyć pojazd idealny do dalekiej turystyki, maszynę o niezwykłej trwałości i wytrzymałości na skrajne warunki, a zarazem niezwykle szybką i komfortową do podróżowania na trasach o wyśmienitej nawierzchni. TDM 850 przez 11 lat obecności na rynku nieprzerwanie zaprzeczało powiedzeniu "że jak coś jest do wszystkiego, to jest do niczego" i pod postacią egzemplarzy z drugiej ręki po dziś dzień trwa w swojej misji. Największy podziw wśród posiadaczy zawsze wzbudzało serce wielozadaniowej Yamahy. Dwucylindrowy silnik o pojemności 849 cm ³ został zbudowany na bazie jednostki z modelu Tenere 750, aczkolwiek zanim trafił on w ręce zwykłych użytkowników turystycznego enduro został bezkompromisowo przetestowany w najcięższym wyścigu świata. W latach 90', gdy TDM 850 było już dostępne w ofercie Yamahy, takie legendy sportu motorowego jak Stephane Peterhansel i Edi Orioli na maszynach z takim samym silnikiem stawali na najwyższym miejscu podium aż ośmiokrotnie. Już podczas walki w piaskach afrykańskiej Sahary maszyneria została poddana pieczołowitemu sprawdzeniu, więc gdy pojawiła się w "cywilnym" świecie nie było mowy o nawet jak najmniejszym niedopatrzeniu czy wadach w konstrukcji. Motocykliści z całego świata od razu przekonali się o dopracowaniu jednostki. Regulacje luzu zaworowego przewidziane były co 40 000 kilometrów, w normalnej eksploatacji silnik zadowalał się bardzo małymi racjami paliwa (spalanie na poziomie około 5 l/100 kilometrów), a sam serwis jednośladu był na tyle prosty, że żaden przeciętny nabywca nie miał z nim najmniejszego problemu. Podczas jazdy przypisywano TDM kolejne superlatywy. Moc 78 KM i moment obrotowy 79 Nm pozwalały na bardzo dynamiczne przyspieszenia i rozpędzały maszynę do ponad 200 km/h. Dzięki precyzyjnej pracy skrzyni biegów o pięciu przełożeniach pierwsza "setka" pojawiała się na analogowym prędkościomierzy po upływie tylko 4 sekund, co na początku lat 90' było niemałym zaskoczeniem w motocyklu o takim przeznaczeniu. Tak mocne źródło napędu spowodowało ogromne zainteresowanie innowacyjnym modelem i ściągnęło na serię TDM zaskakującą falę popularności wśród europejskich klientów. Jednakże Yamaha nie odniosła by aż tak dużego sukcesu bez odpowiedniego wsparcia pozostałych podzespołów. Jednostkę osadzono w stalowej ramie typu Deltabox o niezwykłej sztywności i wytrzymałości, zawieszenia o dużym skoku z zadowalającym zakresem regulacji umożliwiały dostosowanie charakterystyki do obciążenia i pokonywanego terenu, a tarczowy układ hamulcowy zapewniał całkowitą skuteczność w każdych warunkach i bardzo krótką drogę hamowania. Największe kontrowersje zawsze budziła stylistyka pierwszej generacji. Przednia czasza z dwoma okrągłymi reflektorami w jednych budziła niesmak, zaś drudzy uważali ja za niezwykle uroczą. Najważniejsze jednak że całkowicie pełniła swoją funkcję, bez której nie byłoby mowy o dalekodystansowym przeznaczeniu. Niewielka owiewka ze średniej wysokości szybą idealnie odchylała strumień powietrza od kierowcy oraz dostatecznie chroniła przed niekorzystnymi warunkami atmosferycznymi. Po zestawieniu jej z wygodną kanapą i podręcznikowo umieszczonymi podnóżkami komfort jazdy na TDM 850 urósł do nieprawdopodobnego poziomu. W 2002 roku pojawił się następca "850-tki". Mimo że TDM 900 uznawany jest za dużo bardziej dopracowany motocykl, to nie można powiedzieć że wyeliminował on największe wady swojego poprzednika, bo ten najzwyczajniej ich nie miał.



TDM 900

Na początku lat 90' Yamaha zaprezentowała innowacyjny typ motocykla o wszechstronnym zastosowaniu, który stworzył nowy segment jednośladów. Model łączył w sobie najlepsze cechy maszyn klasy enduro, turystycznych i sportowych. Pojazd o nazwie TDM 850, bo o nim mowa, charakteryzował się skokiem zawieszeń z popularnych terenówek klasy średniej, obszerną owiewką i komfortową kanapą znaną z turystycznych długodystansowców oraz ramą typu Deltabox i precyzyjnym układem hamulcowym wyjętymi z topowego SuperSporta producenta. Mimo powszechnej opinii (że jak coś jest do wszystkiego, to jest do niczego) Yamaha stworzyła motocykl na każdą okazję, który bez problemu sprosta większości zachcianek użytkowników. Co więcej kupując jeden produkt, potencjalni nabywcy teoretycznie dostawali w cenie właściwości pojazdów z trzech odrębnych światów. Po zdobyciu dużej popularności na rynku i wyrobieniu sobie ugruntowanej pozycji wśród motocyklistów nadszedł czas na nowy, większy model. Tak narodziła się Yamaha TDM 900, nowocześniejsza i pozbawiona głównych wad poprzednika. Zmodernizowana maszyna z segmentu "Triple Sport" posiadała jednostkę napędową o pojemności 897 cm ³, generującą moc 86 KM i maksymalny moment obrotowy 89 Nm. Chłodzony cieczą, dwucylindrowy, rzędowy czterosuw posiadał pięć zaworów w każdej głowicy, których pracą sterował podwójny wałek rozrządu. Dopracowana jednostka o niskiej masie i stosunkowo dużej mocy pozwalała na osiągnięcie prędkości maksymalnej 210 km/h, z czego pierwszą "setkę" już po upływie 3,7 sekundy. W porównaniu do pierwotnej wersji rolę układu zasilania pełnił elektroniczny system wtrysku paliwa, a nie jak przedtem klasyczne gaźniki. Ponadto pojawił się układ wydechowy z wielozadaniowym katalizatorem i systemem dopalania spalin dostosowującym go do normy emisji Euro 3, skrzynia biegów zyskała szóste przełożenie, a układ hamulcowy pochodził z wyczynowego modelu YZF-R1. Na przedniej osi zainstalowano dwie ogromne tarcze o średnicy 300 mm i cztero tłoczkowe zaciski, zaś z tyły mniejszą, 245 mm tarczę z jedno tłoczkowym zaciskiem pływającym. Taki zestaw gwarantował najlepszą skuteczność w swojej klasie. Dzięki ramie, wahaczowi i ażurowym obręczom kół z lekkich stopów aluminium, mimo większej pojemności silnika i bardziej skomplikowanej konstrukcji udało się zmniejszyć masę własną o ponad 15 kilogramów. Takie połączenie było gwarantem sukcesu. Pojemny, 20 litrowy zbiornik paliwa połączony z niewygórowanym spalaniem na poziomie 4,5 l/100 kilometrów, ponad przeciętna ochrona przed pędem powietrza i niepogodą, dobre właściwości trakcyjne i niska masa dodatkowo przyczyniły się do pozytywnego odbioru motocykla. Tym modelem Yamaha wpłynęła na nieznane wody, więc nie mogło obyć się bez pewnych niedociągnięć i wad konstrukcyjnych. Wysoko umieszczona kanapa stawiała zbyt duże wyzwanie przed mniej rosłymi jeźdźcami, przednie zawieszenie było zestrojone zbyt "miękko", a brak centralnej podnóżki i skomplikowana budowa utrudniały serwisowanie i nieprzewidywane naprawy w podróży. Także jednostka czuła na gwałtowną zmianę prędkości obrotowej i niecodziennie wysoka cena nowych egzemplarzy wpływała niekorzystnie na image wielozadaniowej serii Japończyków. Na szczęście główne bolączki TDM 900 zniknęły w 2005 roku wraz z pojawieniem się drugiej generacji, która nie była modernizowana aż do czasu zakończenia produkcji. TDM 900 to bez wątpienia udana seria motocykli, która przez kilkanaście lat obecności na rynku nie doczekała się znaczących konkurentów. Ergonomiczna pozycja za kierownicą, niemal "hermetyczne" odizolowanie od otaczających warunków pogodowych, rozbudowana deska rozdzielcza przekazująca mnogość informacji i prawie ćwierć tony ładowności to idealna recepta na bezkompromisowego kompana dalekich wojaży.



Darmowa dostawa
darmowa dostawa
przy zakupach powyżej 350 zł
Darmowy zwrot
darmowy zwrot
do 15 dni bez podawania przyczyny
Wygodne raty
wygodne raty
uzyskasz je przez internet
ładuje
Proszę czekać...
tel: 17 247 22 20
Kościuszki 78, Łańcut


Napisz wiadomość Sklep stacjonarnyDane kontaktowe